‘Wij hebben een morele plicht om iedereen mee te laten doen’, Wilma Slinger maakt zich sterk voor een toegankelijk CROW.

“Als wij richtlijnen maken over verkeersveiligheid of kennis verspreiden over het belang van actieve mobiliteit, dan moeten we als organisatie ook laten zien dat we het zelf serieus nemen. Dat geldt ook voor toegankelijkheid.”

Die inzet bleef niet onopgemerkt. Voor haar jarenlange werk aan toegankelijke buitenruimtes ontving Wilma Slinger onlangs de Inclusie Award van Visio. Voor haar is die erkenning vooral een bevestiging dat toegankelijkheid geen bijzaak is, maar een randvoorwaarde om mee te kunnen doen.

Wilma op de foto rechts

Ook naar binnen kijken

Dus keek CROW ook naar het eigen kantoorgebouw aan het Horaplantsoen in Ede. Hoe toegankelijk is dat? Wilma vertelt: “De hoofdingang heeft een trap en de route via de parkeergarage naar de lift is lastig. Dus daar ga je al.” De deur is niet breed genoeg voor alle typen rolstoelen en niet automatisch te openen, vertelt ze. “Toen dacht ik: dit is eigenlijk niet oké. We hebben het thema toegankelijkheid wel in onze portefeuille, maar hoe doen we het zelf?”

Wilma stapte naar het managementteam en vroeg om medewerking én geld. Ze werkte al samen met Stichting Accessibility in het digitale Kennisnetwerk Toegankelijkheid en vroeg hen om een quickscan. “Ik heb mensen uit allerlei afdelingen gevraagd om mee te doen”, zegt ze. “Niet alleen van IT en communicatie, maar ook van P&O, secretariaat en cursussen. Ik wilde dat meer collega’s erbij betrokken zijn. Dan worden ze vanzelf ambassadeurs in hun eigen team.”

Zien wat schuurt

In de quickscan keek Stichting Accessibility naar het gebouw en naar digitale producten. Zo bleek het invalidentoilet niet goed ingericht. Een aantal punten is daarna direct aangepast. Wilma: “In het vorige pand hadden we een collega die rolstoelgebonden was. Dan merk je als organisatie sneller waar de praktische problemen zitten. Als je zelf geen beperking hebt, moet je je daar nog beter bewust van zijn.”

Ook op digitaal gebied zijn stappen gezet. De WCAG-richtlijnen beschrijven de eisen aan toegankelijkheid voor websites en apps. CROW nam die als basis bij de nieuwe website, die sinds 2024 online is. “En de cursussen zijn inmiddels gemigreerd. Het hele cursusportaal volgt nu dezelfde lijn. Het bestelproces is nu ook WCAG-proof. Dat vind ik echt een stap vooruit.”

Daarnaast liet CROW een quickscan doen van het digitale Kennisnetwerk Toegankelijkheid en twee andere kennisplatforms. Hier bleek ook nog verbetering mogelijk. “Onze leverancier Yard pakte dat serieus op en betaalde de helft van de kosten en voerde de verbeteringen meteen door op alle platforms die we van hen afnemen”, zegt Wilma. “Knoppen zijn beter vindbaar en de opbouw is beter leesbaar voor leeshulpmiddelen. Ook brengen we nu alle vrij verkrijgbare publicaties digi-toegankelijk uit.”

Niet alles tegelijk

Standaard live ondertiteling bij webinars staat nog op het wensenlijstje. “Voor webinars over het thema toegankelijkheid huren we ondertiteling in. Dat kost ongeveer duizend euro extra per webinar”, legt Wilma uit. “Voor sommige thema’s doen we twintig webinars per jaar. Dan tikt het hard aan. Er is nog geen MT-besluit om dat overal verplicht te doen. Dat zou ik wel graag willen.”

Automatische ondertiteling via YouTube helpt, maar is soms niet genoeg. “Als mensen door elkaar praten of vaktermen bezigen, gaat het vaak mis. Als je de doelgroep serieus neemt, wil je dat de tekst gewoon klopt.”

Daarom probeert CROW ook vraaggericht te werken. “We zeggen altijd: heb je iets nodig om het goed te kunnen volgen, laat het weten. Dat geldt voor webinars én bijeenkomsten. Dan kijken we wat er kan. Misschien is er geen budget om alles standaard te doen, maar we kunnen vaak wel iets regelen als iemand zich meldt.”

Meer dan regels

Voor Wilma gaat toegankelijkheid verder dan regels. Ze verwijst naar het VN-verdrag Handicap en Europese en nationale normen. “Er zijn al heel veel afspraken gemaakt. Toch worden mensen met een beperking nog vaak buitengesloten”, zegt ze. “Terwijl een groot deel gewoon inzetbaar is. Ik vind dat wij als kennisorganisatie een morele plicht hebben om te zorgen dat zoveel mogelijk mensen kunnen meedoen.”

Toegankelijkheid is goed voor iedereen, weet Wilma. “Als een openbare ruimte goed toegankelijk is voor iemand met een rolstoel of een stok, dan profiteert iemand met een kinderwagen of rollator ook. En ondertiteling is ook fijn als je in de trein zit zonder oortjes.”

In de organisatie ziet Wilma langzaam meer bewustwording. De quickscan, het werk aan de website, de afspraken over publicaties en de aandacht bij cursussen en locaties helpen daarbij. “Ik merk dat collega’s het steeds vaker meenemen. Bij de keuze van cursuslocaties letten ze op bereikbaarheid en toegankelijkheid. In werkgroepen voor nieuwe richtlijnen betrekken we nu vaker ervaringsdeskundigen. Zij laten zien wat er in de praktijk echt nodig is.”

Blijven trekken

Toch is er nog werk te doen. Als je het onderwerp levend wilt houden, moet iemand eraan blijven trekken, zegt ze. En dat blijft ze doen: “In 2024 hebben we de basis gelegd. In 2025 hebben we stappen gezet met de nieuwe website, het cursusportaal en de digi-toegankelijke publicaties. We zijn er nog niet, maar we zijn wel onderweg.”

De oorspronkelijke versie van dit artikel is te lezen in het CROW Jaarbeeld